ببار ای سپید

دیدن دندان‌های سفید و یک‌دستش که از زیر سبیل باریک و از پس پوزخندی بیرون زده بود، نفسم را بند آورد. آب دهانم را به سختی فرو دادم که دلم به ارتعاشی سخت افتاد. ناخودآگاه دستم را برروی قلبم گذاشتم تا مانع بیرون پریدن آن مرغک وحشی شوم. مرد قدم به قدم جلو آمد. من قدم به قدم عقب رفتم، تا جایی که محکم به دیوار بتونی باغ برخوردم. جای تعلل نبود، مرد نزدیک و نزدیکتر شد. با رسیدنش به من، میخ نگاهش هم بیشتر در تنم فرو رفت. در یک تصمیم آنی شروع کردم به دویدن.

دانلود رایگان صفحات ابتدایی کتاب